KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/21924 E., 2015/1203 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talepli dava açıldığını ve yargılama sonucunda 22.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verildiğini, davalı tarafından müvekkili aleyhine ve dava dışı zorunlu mali sorumluluk sigortacısı ... A.Ş. aleyhine ayrı ayrı takip başlatıldığını, ...
A.Ş tarafından icra dosyasına 24.896,08 TL ödeme yapıldığını ve bu bedelin müvekkili aleyhine başlatılan takip dosyasından düşülmediğini veya bildirilmediğini ileri sürerek davalı tarafından kötüniyetli olarak aynı alacak kalemlerinden dolayı iki ayrı icra takibi açmaları nedeniyle müvekkili aleyhine başlatılan icra dosyasının iptaline, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespit edilmesine ve icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını,her iki icra dosyasına tahsilde tekerrür bulunmaması konusunda itirazı kayıt konulduğunu, her iki icra dosyasının birleştirildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan delillere göre, yapılan takipte tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla talepte bulunulduğu, dolayısıyla, borçluları farklı iki takibin mükerrer olduğundan
bahsetme imkanı bulunmadığı, birleştirilmiş her iki icra dosyasıyla ilgili olarak davacının icra dairesine müracaat ederek, varsa yapılmış tahsilatlar düşüldükten sonra bakiye borcunu öğrenmesi her zaman mümkün olduğu, bu nedenle davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/21924, K. 2015/1203, 29 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama