KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/22508 E., 2015/5663 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların yaya olan desteğine çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davalının tamamen kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla her bir davacı için 100,00'er TL maddi tazminat, davacı eş için 30.000,00 TL diğer davacılar için 15.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile davacı Şenol açısından 8.617,44 TL 'nın dava tarihinden yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, poliçe limiti ve kusur oranı dahilinde maddi tazminat taleplerinden sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili, desteğin kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucu yapılan yargılamada toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; Davacılardan Şenel'in açmış olduğu maddi tazminatın 5.811,63 TL'sinin kabulü ile ıslah tarihi olan 05/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak bu davacıya verilmesine, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçesiyle sınırlı tutulmasına bunun dışında diğer davacıların istemiş oldukları maddi tazminatla ilgili taleplerinin ayrı ayrı redlerine, Şenel yönünden 5.000 TL, diğer davacılar için 2.500'er TL'nin ..
kabulü ile davalılardan ...'den davacılara verilmesine fazlaya ilişkin taleplerinin ayrı ayrı redlerine, dava tarihinden ıslah tarihine kadar olan bölümle ilgili faiz davası açmakla muhtariyetine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/22508, K. 2015/5663, 9 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama