Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/22862 K.2017/4027

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili.

01/02/2008 tarihinde davacının sevk ve idaresinde bulunan plakasız motorsiklet ile davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu Zorunlu Trafik Sigortası bulunmayan kamyonet ile çarpışması sonucu davacının malul kalacak şekilde yaralandığını, kazanın oluşumunda davacının hiç bir kusurunun bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla maluliyetten kaynaklı sürekli ve iş görememezlik zararı için 10.000,00 TL maddi tazminatın davalı kurum yönünden başvuru tarihi 18/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

diğer davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 01/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 03/02/2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davacının maluliyetten kaynaklı sürekli ve iş görememezlik zararının 159.323,48 TL olarak ıslah ederek bu miktarın kaza tarihi olan 01/02/2008 tarihinden itibaren

davalılar ... ve ...'den, poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere 27/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte diğer davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar .. ve ... vekili; davacının davalılar ile sulh olduktan sonra... Cumhuriyet Savcılığında 12/04/2008 tarihli uzlaşma tutanağı imzaladığını, kusuru kabul etmediklerini ve tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Şirketleri Birliği; cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 159.323,48 TL'nin davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 01/02/2008 tarihi ve davalı Güvence hesabı yönünden müracaatın reddi tarihi olan 23/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı güvence hesabı yönünden rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdiren 15.000,00 TL'nin hasız fiil tarihi olan 01/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den tahsili ile davacıya verilmesine; fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ...ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve maluliyet oranları ile maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, ayrıca manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı BK'nun 47. md.(TBK'nun 56. maddesindeki) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar Semir ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminata ilişkin 20.000 TL değerindeki dava kısmen kabul edilerek davacı lehine 15.000 TL’ye hükmedildiği halde, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 12/1. maddesi gereğince avukatlık ücreti tarifede belirlenen maktu ücretin altında kalamayacağından davalı yararına 1.500 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 600 TL nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.