Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/22899 K.2015/1202

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ... ve ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olan aracın yaya olan küçük ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını, babanın tedavi süresi boyunca da işine gidemediğini belirterek davacı ...'nun işinden geri kalması nedeniyle uğradığı zarar olan 418,50-TL fazla mesai alacağı ile 52,74-TL ücret kesintisi ile kazaya maruz kalan çocuğunun derslerden geri kalması nedeniyle telafi ders almak için sarf edilen 200,00-TL etüd ücreti ödemesi ile 80,00-TL hastane yol paraları olmak üzere toplam 751,24-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 11.02.2011 tarihinden itibaren,

davacı anne ... için 2.000,00-TL, davacı baba ... için 2.000,00-TL ve davacı ... ... için 3.000,00-TL olmak üzere toplam 7.000,00-TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ile ... vekil, davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak;davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

a-6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.870,00 TL’na çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davanın kabulüne karar verilen kısım kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

b- Mahkemece manevi tazminat istemi reddedilip, davalılar tarafı yararına 550,00TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.Mahkemenin karar tarihine göre uygulaması gereken 23 Aralık 2013 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12. Maddesi uyarınca Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilemiyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla(yedinci maddenin ikinci fıkrası,

dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesiile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı Kalmak kaydıyla.)Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.'hükmü uyarınca dava konusu hukuki yardımlara ödenecek ücret asliye hukuk mahkemeleri için 1 500.00 TL olduğundan ve reddedilen kısım da 1.500 TL'nin üzerinde olduğundan davalılar lehine maddi tazminat talepleri bakımından 1.500 TL vekâlet ücretine hükmedılmesi gerekmekte iken hatalı değerlendirme ile eksik vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir

nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.