Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/23199 K.2015/7483

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin davalı şirketin işleteni olduğu otobüste yolcu olarak bulunmakta iken diğer davalı idarenin düzenlediği gezi sırasında meydana gelen trafik kazasında yaralanarak sakat kaldığını, bu yüzden beden gücü kaybına uğradığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 6.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 60.705,76 TL'ye ikince kez bozma ilamından sonra sunduğu ıslah dilekçesi ile toplamda 332. 383,97 TL maddi tazminatın, birleştirilen davada 60.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında davalı ...'nün sorumlu olmadığı kabul edilerek aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı' nın 2012/7078 Esas,-2012/16219 Karar sayılı ve 06/11/2012 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kabulü ile 332.383,97 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesi ile 6.000,00 TL maddi tazminat istemiş, ilk hükmün bozulmasından önce verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını 60.705,76 TI'ye yükseltmiştir. Yargıtay'ca Hükmün bozulmasından sonra ikinci ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını 332 383,97 TL olarak ıslah etmiştir. Islah yolu ile taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesi sağlanmaktadır.

Islah, bir tarafın tek taraflı ve açık bir irade beyanı ile yapılıp, geçerliliği karşı tarafın da mahkemenin de kabulüne bağlı değildir. Bir taraf, aynı davada HUMK’nun madde 83/c.2 uyarınca ancak bir kere ıslah yapma hakkına sahiptir. İkinci defa ıslah yoluna başvuramaz.

Ayrıca Yargıtayca hüküm bozulduktan sonra da ıslah mümkün değildir. ( 04.02.1948 tarihli 1944/10 Esas , 1948/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.) Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, davacı tarafın ilk ıslahtan sonra yaptığı ikinci bir ıslah ile istemi artırması, aynı tarafın aynı davada bir kere ıslah yapma hakkına sahip olduğu ve bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı yönündeki hükme aykırı bulunduğundan, ikinci ıslah geçersiz olup, bu ıslah dilekçesine konu istemlerin göz önüne alınması mümkün değildir. O halde, mahkemece, ilk ıslah dilekçesi göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken, ikinci kez yapılan ve geçersiz bulunan ıslah doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.