Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/23245 K.2014/19446

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı A.. O.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının, müvekkiline ait otokorkuluklara çarparak hasarladığını, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunu, belirterek 2.436,39 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı M.. O.., davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Davalı .. Sigorta A.Ş vekili, araçla ilgili müvekkili nezdinde Z... poliçesi düzenlendiğini, ancak poliçede işleten ve sigortalının dava dışı C.. Tekst.San.Tic.Ltd.Şti olduğunu, araçta işleten değişikliği bulunduğunu, kaza tarihinde işletenin A.. O.. olduğunu, işleten değişikliğinin müvekkiline bildirilmediğini, Genel Şartların C.4.maddesi gereğince işleten değişikliğinden itibaren 10 gün süresince sorumluluklarının devam ettiğini, kusurun ve zararın kanıtlanması gerektiğini, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar aleyhinde açılan davanın kabulü ile 2.436,39 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı Abdülaziz ve M.. O..'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı A.. O.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı A.. O.. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalılar, davacı idareye ait otokorkuluklara çarparak hasarlanmasına sebebiyet veren aracın işleteni, sürücüsü ve Z.. şirketidir.

2918 sayılı KTK'nun 95/1.maddesi uyarınca, sigorta sözleşmesinden veya sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerinden doğan nedenlerle sigortacının tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin haller, sigortacı tarafından 3.kişilere karşı ileri sürülemeyeceğinden, sigortacı, zarar görene ödeme yaptıktan sonra tazminatın kaldırılması ya da indirilmesini sağlayabileceği oranda kendini sigorta ettirenine (sigortalısına, akidine) rücu edebilecektir. Davalı A..

Sigorta A.Ş'ne trafik sigortalı araç 2007 model Ford kamyonet olup, 11.6.2011/11.6.2012 vadeli Z.. poliçesi ile davalı sigorta şirketi nezdinde sigortalanmıştır. Dosyada mevcut poliçeye göre sigortalı dava dışı C.. Ltd.Şti'dir. Davaya konu kaza 9.12.2011 tarihinde poliçe vadesi içinde meydana gelmiştir. Kaza tespit tutanağında, aracın işleteni olarak davalı A.. O.. gösterilmiştir.

Ancak aracın, dava dışı sigortalı tarafından, davalı Abdülaziz'e resmi şekilde (KTK'nun 20/d maddesi gereğince) satıldığına dair belge ve bilgiye rastlanılmamıştır. 2918 sayılı KTK'nun 94. ve Z... Genel Şartlarının 9.maddesi uyarınca, sigorta ettiren araç işleteninin, işleten değişikliğini 15 gün içinde sigorta şirketine bildirmesi gerekmekte olup, davalı sigortacının yeni işletenle sigorta sözleşmesini devam ettirip, ettirmeme hususunda takdir hakkı bulunmaktadır.

Öte yandan, aynı Yasanın 24.maddesine göre, Z... poliçesi ibraz edilmeden, bir aracın yeni malik adına trafik siciline tescili de mümkün değildir. Z... işleteni değil, aracı takip etmektedir. Yargıtay, işletenin değişmesi durumunda sigortacının bunu 3.kişilere karşı ileri süremeyeceği ve sorumluluğunun devam edeceği görüşündedir.

Bu durumda mahkemece, davalı sigorta şirketinin, sigortalısı ile arasındaki iç ilişkiye dayanan işleten değişikliği savunması zarar gören konumunda bulunan davacı 3.kişiye karşı ileri sürülemeyeceğinden, davalı A.. Sigorta A.Ş'nin de tazminattan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde bu davalı hakkındaki davanın reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.