KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/2362 E., 2015/11961 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/10/2013
- Numarası
- 2012/224-2013/372
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacılar vekili, dava dışı İ.. K.. idaresinde bulunan dava dışı A.... İnşaat Ltd Şti'ye ait tırın B.... Ç...Fabrikası kavşağında murisin sürücüsü ve işleteni olduğu otomobil ile çarpışması sonucunda meydana gelen kazada muris A...D....'in vefat ettiğini, davalı sigorta şirketinin murisin sürücüsü ve işleteni olduğu aracın sigortacısı olarak sorumluluğu bulunduğunu belirterek eş H.... için 100,00 TL, annesi F.. D.. için 100,00 TL desteten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 27.09.2013 tarihinde davasını eş H... için 100.340,76 TL ve anne F.... için 8.057,53 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, aynı davanın müvekkil şirket aleyhine Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/207 esasında açılıp karar verildiğini ve kesinleştiğini, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, davacı eş H... için 100.340,76 TL ve anne F.... için 8.057,53 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, ilk davada davalı A...
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/2362, K. 2015/11961, 11 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama