KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/24080 E., 2017/5058 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
483 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkili ...'ın yaralandığını açıklayıp toplam 11.565.00 TL maddi tazminat ile ... için 15.000.00 TL, davacı anne ve baba 3.000.00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar kusur ve tazminata itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile 350,00 TL maddi tazminat ile davacı küçük için 2.000,00 TL, anne-baba için 1.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
1- Davalı vekilinin davacılar ... ve ... yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkartılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacılar lehine, davalı aleyhine verilen 1.000,00'er TL manevi tazminat yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalılar vekilinin davacı ... yönünden temyiz isteminin incelenmesinde,
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacılar vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
3-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
4-Davacılar vekilince talep edilen tazminatlar için faiz talebinde bulunulmuş olup bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değil, bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/24080, K. 2017/5058, 4 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama