Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/2565 K.2016/512

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, ehliyetsiz olan davalı ... 'nun kullandığı aracın çarpması sonucu davacıların destekleri ...'nın vefat ettiğini, diğer davalıların kaza yapan şahsın ehliyetsiz olduğunu bilerek aracı ona vererek dolaylı olarak kazaya neden olduklarını belirterek davacılardan baba .... için 2.000,00 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, anne ... 2.000,00 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, kardeşler ..., ...., ..., ..., ... için 5.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, 03/09/2013 tarihli celsede davalılardan ... ile ilgili davalarından feragat ettiklerini belirtmiştir.

Davacılar vekili, destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacılardan ... için 13.679,65 TL'ye, ... için 13.980,24 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın tamamen müvekkillerinin bilgisi dışında gerçekleştiğini, müvekkillerinin aracın maliki olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 13.679,65 TL, davacı ... için 13.980,24 TL destekten yoksun kalma tazminatının (faiz başlangıcı için ıslah dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak) dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ....'ndan müştereken ve müteselsilen alınarak anılan davacılara verilmesine, davalı ... yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile;

davacılardan ... ve ... için ayrı ayrı 8.000,00 TL manevi tazminatın,davacılardan ..., ..., ..., ... ve .... için ayrı ayrı 2.500,00 TL manevi tazminatın, 15/01/2008 kaza tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ...'ndan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ... vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıların murisine aracın çarpması sonucu muris vefat etmiş olup, dosya kapsamından aracın satılması için galeri sahibi davalı ...'e bırakıldığı anlaşılmıştır. Dosya içinde bulunan vergi levhasında, oto komisyon ticaret ünvanı ile mükellef ... olarak belirtilmiş olmasına rağmen, davalı ... yanında çalışan diğer davalı oğul ...'ın meydana gelen trafik kazası nedeniyle sorumlu olduğu kanaatiyle aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3)Dava konusu ölümlü trafik kazası nedeniyle verilen ve kesinleşen ... Asliye Ceza Mahkemesi kararında dosya davalısı sanık ...'nun 2.derecede maktülün (davacıların murisinin) 1.derecede kusurlu bulunduğu belirtilmiş olduğu halde, hukuk mahkemesince hükme esas alınan 14.03.2013 havale tarihli kusur heyet raporunda davalı sürücünün %65, murisin %35 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Yargılamada birliğin sağlanması ve yargıya olan güvenin sarsılmaması bakımından anılan ceza dosyası getirtilerek kusur oranı bakımından her iki dosyadaki bilirkişi raporları incelenerek yeniden değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu halde mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan her iki dosyadaki raporlar ve tanık beyanları tartışılmak suretiyle ayrıntılı, denetime açık rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.