Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/3847 K.2015/9848

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı İzmir Ulaşım Hizmetleri ve Makina Sanayi AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı B.. A.. idaresinde bulunan ve davalı .....'a ait şehir içi otobüsün Anadolu caddesi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya davacıların murisi S. M.'e çarprak ezmesi sonucu meydana gelen kazada muris Semra Merd'in vefat ettiğinikazada davalı otobüs Şöförü Bülent'in asli kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı reşit olmayan Tuğçe için 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan.

Tuğçe için 35.000,00, reşit çocukları Meryem ve Oben için ayrı ayrı 30.000,00'er TL manevi tazminatın davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Yargılama sırasında maddi tazminat talebini davacı Tuğçe için 35.743,55 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ..... Sigorta AŞ vekili, poliçe limitiyle sınırlı olarak sorumluluklarının bulunduğunu savunmuştur. Davalı Bülent vekili, kazada müvekkilinin kusursuz olduğunu, müteveffa yayanın yaya geçidi olmayan caddede gece vakti aniden yola fırladığını,talep edilen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ..... AŞ vekili, kazada müteveffanın asli kusurlu olduğunu, müteveffanın yaya geçidi olmayan yolda aniden yola fırladığından kazanın kaçınılmaz olduğunu, talep edilen tazminat mikarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı davacı Tuğçe için 17.871,77 TL maddi tazminatın, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden ve poliçe limitiyle sınırlı olarak, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteslsilen tahsiliyle davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı küçük Tuğçe için 15.000,00 TL, davacı Oben ve Meryem için ayrı ayrı 13.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar B..

A.. ve ......'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ........Ulaşım Hizmetleri ve Makina Sanayi AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ....... Ulaşım Hizmetleri ve Makina Sanayi AŞ vekilinin tüm ve davacılar vekilin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 29.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda, muris Semra'nın asgari ücret düzeyinde gelir ettiği ve haftanın altı günü günlüğü 35-40 TL den gündeliğe gittiği, ölen babasından yetim aylığı aldığı, asgari ücretin 2 katı düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek alternatif hesaplama yapılmış, mahkemece, murisin asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerk aktüer raporundaki ilk seçenek doğrultusunda hesaplanan rakama hükmedilmiştir.

Tanık beyanları, SGK kaydı ve tüm dosya kapsamına göre, muris Semra'nın asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiği anlaşılmaktdır. Bu nedenle müteveffa Semra'nın asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğinin kabulü ile buna göre yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Maddi tazminat sadece davacı Tuğçe için talep edilmesine ve mahkemece sadece Tuğçe için destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesine rağmen hüküm kısmında sanki tüm davacılar için maddi tazminata hükmedilmiş gibi “davalılardan alınarak davacılara verilmesine" şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Öte yandan, manevi tazminat yönünden her bir davacı için hükmedilen rakama göre ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacılar için tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.