Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/4166 K.2015/10213

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 6.10.2015 Salı günü davacı ve davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları motorsikletin, müvekkilinin murisinin kullandığı at arabasına çarpması sonucu muris Ümit Kılıçkaya'nın vefat ettiğini belirterek ıslahla birlikte 25.391,23 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, 20.000 TL manevi tazminatın davalı Ö.. Y..'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı I.. A.. vekili ve davalı Ö.. Y.. vekili, isnad edilen kusur durumunu kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 25.391,23 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen, 8.000 TL manevi tazminatın davalı Ö.. Y..'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı I.. A.. vekili ve davalı Ö.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza, iki yönlü aydınlatılmamış yolda, gece vakti, önce motorsikleti ile seyreden davalı Ö.. Y..'ın önünde ışık donanımı olmaksızın seyreden desteğin kullandığı at arabasına çarpması, akabinde de onun arkasından gelen dava dışı kamyonet sürücüsünün davalının kullandığı motorsiklete arkadan çarpması şeklinde gerçekleşmiştir. Kaza tespit tutanağında, at arabası ile gece vakti yola çıkan, üstelik reflektör de kullanmayan desteğe asli, diğer sürücülere ise tali kusur verilmiştir.

Ceza davasında desteğe ve davalıya eşit kusur veren rapora göre hüküm kurulmuş, verilen karar “kaza tespit tutanağındaki kusura ilişkin tespitler oluşa daha uygundur” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükme esas alınan raporda da davalı %75 oranında, destek ise %25 oranında kusurlu bulunmuştur. Olayın irdelenmesine göre; Dairemizce de kaza tespit tutanağındaki tarafların kusur oranına yönelik tespitler, olayın oluş şekline daha uygundur. Açıklanan hususlar gözetilmeden, dosya muhteviyatına uygun düşmeyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

Sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeyi destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılmadan önce alan davacılar, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldıkları paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmişlerdir. Bu durumda, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, Dairemizce de istikrar kazanmış uygulamalar gereğince, davacılara yapılan sigorta ödemesinin, ödeme günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi de hesaplanarak, ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan 28.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda davalı I.. A.. tarafından 29.04.2011 tarihinde davacılara ödenen 39.205 TL destekten yoksun kalma tazminatı güncellenerek tazminattan mahsup edilmiş, ancak farklı bir güncelleme metodu uygulanmış, ödeme tarihinde ödenen miktarın ödenmesi gereken miktara oranı ne ise, rapor tarihinde ödenmesi gereken miktarın aynı oranla çarpılmasıyla bulunan miktar tazminattan mahsup edilmiştir. Bu durum ise güncellenen miktarın Dairemizce benimsenen metodla bulunacak miktardan daha yüksek çıkmasına neden olmuş, ancak bu husus davacı tarafın temyizi bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Ayrıca bozma kapsam ve nedenine göre davalı Ö.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.