Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/4198 K.2014/4684

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya ait aracın davacılar ....ve ...'in anneleri, davacılar .... ve ...'ın müşterek çocukları, diğer davacıların da kardeşleri olan yaya ....'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, toplam 5.000,00 TL. maddi tazminat ile davacı çocuklar için 20.000,00'er TL., davacı anne ve baba için 15.500,00'er TL., davacı kardeşler için 8.000,00'er TL. manevi tazminatın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesinin 02.7.2013 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebi ile ilgili kısım Yargıtay'ca onandığından ayrıca karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat taleplerinin ise; davacılar Metin Can, Aylin ve ... ile davacılar.... ve ... için 5.000,00'er TL., diğer davacılar .... ve ... için 2.500,00'er TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Mahkemece hüküm altına alınan toplam 627,10 TL. yargılama masrafından davalı yan aleyhine davanın kabul ve red oranına isabet eden 177,00 TL'na karar verilmesi, ayrıca 64,00 TL. tebligat giderinden de kabul red oranına isabet eden 18,00 TL'na karar verilmesi gerekirken davalı aleyhine fazlaya hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.