Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/4270 K.2015/12711

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı A.. S.. AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 27.08.2005 tarihinde davalını Sigorta şirketine ZMMS’li, sürücü H.. H.. idaresindeki ...plakalı araçta yolcu olan müvekkillerin eş ve babası U.. T.. K..’nın meydana gelen tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutuğunu belirterek davacı eş Ş.. için 25.000,00 TL maddi (DYK), 20.000,00 TL manevi tazminat, 150,00 TL defin gideri, çocuk A.. B.. için 25.000,00 TL maddi (DYK), 20.000,00-TL manevi tazminat, 150,00 TL defin gideri olmak üzere toplam 90.300,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalı A..Sigorta AŞ vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat talebine ilişkin davanın kabulü ile davacı eş Şennur için 25.000,00 TL DYK tazminatı, davacı çocuk için 25.000,00 TL DYK tazminatı ve 300,00 TL defin gideri olmak üzere toplam 50.300,00 TL maddi tazminatın (sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak ve 11.10.2005 temerrüt tarihinden itibaren başlayacak avans faizi) davalı H..

H.. yönünden ise haksız fiil tarihi olan 27.08.2005 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebine ilişkin davanın kısmen kabulüne davacı eş için 15.000,00 TL, davacı çocuk için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 27.08.2005 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle davalı H..

H..n'den tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı A.. Sigorta AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı A.. Sigorta AŞ vekilinin aşağıdaki bendin dışında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasında cismani zarardan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan otomobil hususi bir araçtır. O halde, davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değildir.

3-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerinde sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının poliçe limiti dâhilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüt gerçekleşeceği öngörülmüştür.

Somut olayda, dosya kapsamından davalı A.. Sigorta AŞ’ye bu yönde bir müracaat olup olmadığı belli değildir. O halde mahkemece, davacı vekilinin usulüne uygun olarak başvuruyu ibraz edilmediğinden en erken dava tarihinde temerrüde düşürüldüğünün kabulü ile dava tarihinden itibaren faizden sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu hususlar bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HMK'nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.