Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/4374 K.2015/12224

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davacının içinde yolcu olarak bulunduğu davalı ... şirketince trafik sigorta teminatı kapsamına alınan aracın araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu davranışı ile meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanarak malül kaldığını, davalının 28/09/2012 tarihinde temerrüde düştüğünü belirterek ıslah dahil 164.982,94 TL maluliyet tazminatının temerrüd tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 164.982,94 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, tek taraflı trafik kazasında araç içinde yolcu olarak bulunan davacının maluliyet tazminatını istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2 maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından davalı şirkete 17.09.2012 tarihinde başvuru yapılmış olup davalı ... şirketinin 8 iş günü sonrası olan 28.09.2012 tarihinden itibaren temerrüde düştüğü kabul edilerek bu tarihten itibaren işleyen faiz ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değil, bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.