Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/4821 K.2014/4249

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigorta sözleşmesi ile sigortalı aracın hırsızlık sonucu çalınması üzerine sigortalıya 25.08.2005 tarihinde 6.335,00 TL ödemede bulunarak aracın mülkiyetine halef olduklarını, araçla ilgili araştırmalar sonunda aracın henüz tazminat ödemesi yapılmadan 05.07.2005 tarihinde bulunarak davalıya ait otoparka çekildiğini, müvekkil şirkete de 10.08.2005 tarihli yazı ile aracın bulunamadığının bildirildiğini belirtip,

aracın otoparkta olduğunun öğrenilmesi üzerine teslimi için müracaat edildiğinde otopark sahibi davalının aracı teslimden kaçarak araç bedelini aşan miktarda otopark ücreti talep ettiğini bildirerek araca davalı tarafından yapılan müdahalenin meni ile aracın otopark ücreti ödenmeden müvekkiline teslimi ve aracın halihazırdaki değeriyle sigortalıya yapılan ödeme arasındaki tespit edilecek bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, aksi takdirde sigortalıya ödenen 6.335,00 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı – karşı davacı M.. A.. vekili davanın reddi ile karşı davada dava konusu aracın 1170 günden beri müvekkilinin otoparkında kaldığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL otopark ücretinin davacı –karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile . plakalı aracın otopark ücreti ödenmeksizin davalıdan teslim alınarak davacıya teslimine, davacının diğer talepleri ile karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Asıl dava, kasko sigorta sözleşmesi ve halefiyete dayanılarak davalı yedieminde bulunan aracın ücretsiz olarak teslimi ve aracın hali hazır değeri ile dava dışı sigortalıya yapılan ödeme arasındaki farkın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Karşı dava ise davaya konu aracın davalı tarafından işletilen otoparkta 1170 gün süreyle kalması sebebiyle şimdilik 1.000,00 TL otopark ücretini tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre davacı şirkete kasko sigortalı dava dışı üçüncü kişiye ait araç 04.07.2005 tarihinde park edildiği Şişli Etfal Hastanesi otoparkından çalınmış, emniyet tarafından 10.08.2005 tarihinde aracın bulunamadığı hususunda davacı şirkete bilgi verilmiştir. Davacı eksper raporuna göre 25.08.2005 tarihinde 6.335,00 TL araç bedelini sigortalısına ödemiş ve ibra almıştır.

Bu sırada araç emniyet görevlilerince 05.07.2005 tarihinde bulunmuş, davalıya ait otoparka çekilmiştir. Davalı sigorta şirketinin aracın bulunup davalıya ait otoparka bırakıldığı hakkında dava tarihinden 1 ay öncesine kadar bilgisi olmamıştır. Araç bulunduğunda ve otoparka getirildiğinde üzerinde 34 SEA 01 nolu plakanın olduğu, bu plakanın sahibinin D.

E. isimli şahıs olduğu ,davalı tarafından bu şahıs aleyhine icra takibi yapıldığı, aleyhine takip yapılan Dursun Ekim’in kendisine ait aracın kendi zilyetliğinde olduğunu, kendi aracının plakasının takibe konu araç üzerinde kullanıldığını beyan etmesi üzerine otoparka teslim edilen aracın. plakalı araç olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar aracın bulunup otoparka teslim edilmesinde ve sigorta şirketine aracın bulunmadığı yönünde bilgi verilmesi sebebiyle taraflara kusur izafe edilemese de davalının kiracı olarak işletmeciliğinin yaptığı otoparkta 1170 gün süreyle sigortaslı aracı koruduğu, aracın bu süre içerisinde otoparkta kaldığı sabittir. Araç emniyet görevlilerince davalının otoparkına bırakılmıştır.

Bu durumda dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 42. maddesi ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Yeni Türk Borçlar Kanunu’nun 50. maddesi hükmü de göz önünde bulundurularak davalı – karşı davacı yararına hakkaniyet kuralları ölçüsünde makul bir otopark ücreti takdir edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.