Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/5156 K.2014/5233

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın trafik kazası sonucu hasarlandığını belirtip, davalı sigorta şirketine hasar bedelinin ödenmesi için yapılan başvuruya rağmen sigorta şirketinin ödemeye kayıtsız kaldığını uyuşmazlığın aracın modeli 120/14 olduğu halde yanlışlıkla daha düşük model olan 80/42 üzerinden kasko sözleşmesi yapılmasından kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.500,00 TL zararın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacı aracının hasarsız haliyle iş 2. el piyasa değerinin 30.000,00 TL olduğunu oysa aracın 17.750,00 TL üzerinden sigortalandığını, ortada %50 ye yakın eksik sigorta söz konusu olduğunu davacının aracı üzerinde oluşan hasarın ancak %50’sini alabileceğini, aracın üzerinde haciz olması nedeniyle pert total işlemleri uygulanmasının da imkansız bulunduğunu, yalnızca eksik sigorta hükümleri uygulanarak aracın hurda haliyle davacıya terk edilerek hasar bedelinin tespit edilebileceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı aracının onarımının ekonomik olmadığı pert total uygulaması yapılmasının uygun görüldüğü belirtilip, menfaat değerinin tamamen zayi olması halinde sigortacının sigorta poliçesinde belirlenmiş olan ve eksik kalmış olan

sigorta bedeli ödeyerek sorumluluktan kurtulabileceği, aracın davacı elinde bulunması ve araca pert total uygulaması nedeniyle ödenecek herhangi bir zarar bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanarak sigortalı tarafından sigorta şirketi aleyhine açılan alacak istemine ilişkindir.

Kasko Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının 3.3.1.2.1 maddesi hükmü uyarınca "onarım masrafları, sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar yada taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır. Bu durumda değeri tamamen ödenen araç ve aksamı, talep ettiği takdirde sigortacının malı olur" hükmü öngörülmüştür.

Bu hükümden açıkca anlaşılacağı üzere davalı sigorta şirketi meydana gelen hasar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinden ödeme yükümlülüğü altında olup, sigortalı araç hurdası tarafından davacı sigorta ettirenin uhdesinde bırakıp hurda bedelini tazminattan düşmesi olanaklı değildir. Zira, kasko sigortasında aslolan amaç zarar bedelinin tamamen karşılanmasıdır.

Dosya kapsamına göre davacı aracı kaza sonucu pert olmuştur. Davacı vekili, eksik sigorta yapıldığını ileri sürmekte ise de, aracın tam hasarlı olması halinde eksik sigorta hükümleri uygulanmaz. Sigortalı araç 1998 model İveco kamyon olup, 17.750,00 TL karşılığında kasko sigorta poliçesi yapılmıştır. Bilirkişi raporuna göre aracın tanker hariç piyasa değerinin 22.500,00 TL olduğu onarım giderinin 17.529,00 TL bulunduğu tespit edilmiştir. Davalı sigorta şirketi azami 17.750,00 TL sigorta bedeline kadar hasardan sorumludur. Bilirkişi raporunda aracın sovtaj değeri tespit edilmemiş davacı sigortalıdan hasarlı aracın kimde kalacağı hususunda seçimlik hakkı sorulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece öncelikle davacıdan hasarlı aracın kendisinde mi, davalı sigortacının uhdesinde mi bırakılması konusunda seçimlik (tercih ) hakkının sorulması, daha sonra önceki raporu düzenleyen makine mühendisi bilirkişiden hasarlı aracın olay tarihindeki sovtaj değerinin tespiti

hususunda ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.