Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/6363 K.2014/5977

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı R.. G.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 37.243 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın olayda tamamen kusurlu olduğunu davalı aracının trafik ve İMSS olan toplam 27.500 TL tahsil edildiğini belirterek bakiye 9.743 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı H.. G.. davacı aracının sürücüsünün şerit ihlali yaptığını beyan etmiştir.

Davalı R.. G.. vekili, kusuru, hasarı kabul etmediğini, hasar miktarının abartıldığını, kazada hasarlanmayan parçalarında değiştirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.743 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı R.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı R.. G.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı araçta ekspertiz raporuna göre tespit edilen 37.243 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın trafik ve İMSS şirketinden 27.500 TL tahsil edildiğini, davalı tarafın %100 kusurlu olduğunu belirterek bakiye 9.743 TL'nin davalılardan tazminini istemiştir.

Dosyada mevcut, aracın onarımına ait 9.10.2008 tarihli faturada 39.262,94 TL hasar belirlenmiştir. Davalı vekili aracın bir kısım parçalarının tamir edilmediğini, değiştirilmediğini, araçta bu kadar hasar olmayacağını tamir masraflarının abartıldığını, faturada belirtilen amortisörün araca ait olmadığını .. nolu gövde ile şasinin araca takılmadığını ileri sürerek itiraz etmiştir.

Talimatta araç üzerinde inceleme yaptırılarak alınan 7.3.2011 tarihli bilirkişi raporunda aracın şasisinin değiştirildiğini Y. Oto San. Tic. AŞ'ne ait irsaliyeli faturalarda belirtilen parçaların (628491 fatura sıra nolu Panel Komletavan parçası hariç olmak üzere) aracın teminatında kullanıldığı ekspertiz raporunun da doğru olduğu belirtilmiştir. Aracın tamirinde kullanılmadığını belirtilen parçanın değeri fatura ve ekspertiz raporunda 2.512,53 TL olarak tesbit edilmiştir.

Davacıya sigortalı araçta meydana gelen hasar miktarının tesbiti hususunda ATK'dan rapor alınmış, 18.7.2013 tarihli bu raporda davalı vekilinin itirazları 7.3.2011 tarihli bilirkişi raporunda aracın tamirinde kullanılmadığı belirtilen parça bedeli yönlerinden değerlendirme yapılmadan ekspertiz raporunda tesbit edilen hasarın uygun bulunduğu 37.243 TL hasardan 243 TL hurda tenzili indirimi yapılması gerektiği belirtilerek 37.000 TL hasar bulunmuştur.

Davalı vekilinin itirazına rağmen hasar konusunda yeni inceleme yapılmamıştır. Hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek araç hasarı konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan davacıya sigortalı araçta davaya konu kaza sebebiyle meydana gelen gerçek zarar miktarının tespiti hususunda oranım faturası, ekspertiz raporu, davalı vekilinin itirazları, 7.3.2011 tarihli bilirkişi raporu, hükme esas alınan ATK raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; hükme esas alınan ATK raporunda zararın 37.000 TL olduğu belirlenmiştir. Bu durumda davacı tarafa ödenen 27.500 TL'nin mahsubu ile bakiye 9.500 TL yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi 9.743 TL tazminata hükmedilmesi de doğru değildir.