KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/7010 E., 2014/12555 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davada ...1.Asliye Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Dava, borçlu olmadığının tespiti ile haksız yere yapılan ödemenin iadesi istemine ilişkindir.
Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın, oto kiralama sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit ve istirdata ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesinde belirtilen kiranın, taşınmaz kirasına ilişkin olduğu, oto kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak iddiası ile yapılan davada görevli mahkemenin HMK 2. Maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
HMK.'nun 2/I. Maddesinde “dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.” hükmü yer almaktadır.
6100 Sayılı HMK.'nın 4/I-a maddesinde ise, kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara, konuları ve değerlerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemelerinde bakılacağı hükmüne yer verilmiştir.
6100 Sayılı HMK.'nın 4/I-a maddesinde kira ilişkisinden doğan davalarda, gayrimenkul veya menkul ayırımı yapılmadığı hususu kuşkusuzdur. Bu durumda, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit ve istirdata ilişkin uyuşmazlığın, 6100 Sayılı HMK.'nın 4/I-a maddesi gereğince, Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/7010, K. 2014/12555, 25 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama