Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/7355 K.2016/2282

2-... 3-... 4-... 5-... Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılar ....nin çocukları davacılar .....'in kardeşi olan....'in davalı idareye ait ambulans ile....ya sevk edilirken meydana gelen trafik kazası sonucu yaşamını yitirdiğini, olayın meydana gelmesine ambülans sürücüsünün kusurlu hareketinin sebebiyet verdiğini, davacıların yakınlarının ölümü ile yaşadıkları manevi acının tazmini amacıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 75.000,00 TL,davacı kardeşler için ayrı ayrı 25.000,00 TL olmak üzere toplam 225.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı anne.... 3.000,00 TL olmak üzere toplam 29.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17.02.2012 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması

...

sebebiyle benimsenmesinde ve esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davanın davalı yönünden işleten sıfatına dayalı olarak açılmış bulunmasına mahkemenin görevli olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

2)Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir.

22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davacıların müteveffanın anne, baba ve kardeşleri olması nedeniyle yakınlık derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. 3)Kabule göre de, yargılama aşamasında davacıların kendilerini vekil ile temsil ettirmiş bulunması nedeniyle davacılar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hepsi için tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.