KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/7541 E., 2016/5893 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2016
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını açıklayıp 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasında kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir,
1-Davalı ... vekilinin hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL'ye çıkartılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup kabulüne karar verilen 1.000,00 TL maddi tazminat yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı ... vekilinin diğer temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/7541, K. 2016/5893, 12 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama