KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/7576 E., 2014/11644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hizmet akdinden ve iş ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
İş Mahkemesi ise, davalının davacı şirkette temsil yetkisine haiz ortak olduğu ve işçi sayılamayacağından bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.4857 Sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.
İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır.
Buna göre bir davanın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.Somut olayda ise davalı, maaş alacağının tahsili için icra takibi başlatmış ise de dosya kapsamından davalının şirkette temsil yetkisini haiz ortak olduğu ve taraflar arasındaki ilikşinin işçi-işveren ilişkisi olmadığı anlaşılmaktadır.
Taraflar arasındaki uyuşmazlığın İş Kanunundan kaynaklanmayıp, Borçlar Kanunu hükümlerine göre çözümleneceği anlaşılmaktadır. Buna göre, Davanın ve tarafların yukarıda belirtilen niteliğine göre uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/7576, K. 2014/11644, 12 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama