Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/8687 K.2015/2229

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 04.02.2014 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı şirkete ticari ve sınai işletme sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 03.06.2007 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayında sigortalı işyerinde bulunan makine ve emtianın çalındığını, zararın KDV dahil 1.108.025 TL olduğunu, sigorta şirketi tarafından müvekkiline ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 50.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.050.000 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, olayın hırsızlık sigortası genel şartlarının A.1. maddesinde teminat kapsamında sayılan hallerden olmadığını, çalındığı iddia edilen malların tek bir kamyona sığmasının mümkün bulunmadığını, faturaların yanıltıcı belge niteliğinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hırsızlık olayının oluş şekli itibarıyla teminat kapsamında bulunduğu, faturaların sahte ve yanıltıcı belge olma niteliği taşıdığının ispat edilemediği, ancak çalındığı iddia edilen makine ve emtia miktarının talep miktarı kadar olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 326.520,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.