Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/8731 K.2016/6055

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının sürücüsü ve işleteni olduğu kamyonetin davacı yaya ...'e çaptığını, kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.246,00 TL'si tedavi gideri olmak üzere 5.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında toplam maddi tazminat talebini 9.551.85 TL (2.414,36 tedavi gideri, 2.996,73 Tl geçici iş göremezlik tazminatı ve 4.170,76 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı) olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kazada tüm kusurun davacı yayaya ait olduğunu, maluliyetinin bulunmadığını, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, %50 kusura göre 1.483,36 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 4.170,76 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı ile 964,45 TL tedavi giderinden ibaret toplam 6.618,57 TL maddi tazminatın ve 8.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan kalıcı, geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi gideri istemine ilişkindir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen 818 sayılı Borçlar Kanununun 46. maddesinde (6098 sayılı TBK. Bedensel Zarar madde 54), bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri

belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Sözkonusu belirlemenin ise 3. İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir (HGK 17.06.2015 tarih, 2013/17-2423 esas, 2015/1661 karar sayılı ilamı).

Somut olayda, davacı vekili tarafından dosyaya sunulan, 18.05.2010 tarihli Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen özürlü sağlık kurul raporunda, davacının maluliyetine ilişkin olarak “sağ bacakta 1 cm kısalık %9 maluliyet” bildirilmişken, Mahkemenin ara kararı üzerine davacının maluliyetine ilişkin adli tıp uzmanı ... tarafından düzenlenen 16.12.2010 tarihli raporda ise “%7,19 maluliyet” belirtilmiştir.

Akabinde ATK 3. İhtisas Dairesinden alınan 21.05.2012 tarihli raporda ise "%2,1 maluliyet" bulunduğu rapor edilmiştir. Dosya içinde davacının maluliyetine ilişkin çelişkili iki rapor bulunmakta olup ATK 3. İhtisas Dairesinden alınan 3. bir rapor bulunmakta ise de bu rapor Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemeleri Tüzüğüne göre hazırlanmış olup, ilk iki rapor arasındaki çelişkiye gidecek mahiyette değildir.

Hal böyle olunca Mahkemece, kaza tarihinde yürülükte bulunan Çalışma Gücü Kaybı ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun şekilde davacının maluliyet oranının tespitine ilişkin ve önceki iki rapor arasındaki çelişkiye gidecek şekilde ve kurumca düzenlenen 21.05.2012 tarihli raporu da tartışıp değerlendirecek şekilde İstanbul 3.İhtisas Dairesinden usulüne uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli, davacının maluliyet (geçici ve sürekli) derecesi ve oranının,

iyileşme süresinin belirlenmesi amacıyla rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan 30.09.2013 tarihli aktüer raporunda davacının toplam tedavi gideri 2.414,36 TL olarak hesap edilmiştir. Aktüer bilirkişi raporunda, davacı yaya ...'in %50 kusuru hesaptan düşülmemiştir. Mahkemece, her ne kadar davacı yayanın %50 kusuruna göre davacının tedavi gideri alacağının 964,45 TL olduğu belirtilerek tedavi gideri olarak 964,45 TL ye hükmedilmiş ise de toplam tedavi gideri 2.414,36 TL den %50 kusurun tenzil edilmesi halinde davacının tedavi gideri alacağı 1.207,18 TL olacaktır. Bu nedenlerle, hesaplama hatası yapılarak davacı lehine eksik tedavi giderine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.