Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/8951 K.2014/8442

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 1.İcra Müdürlüğünün 2011/1173 sayılı talimat dosyasından, 23.09.2010 tarihinde davacı şirkete ait iş makinesinin haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu ve davacı şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğunu ve mal kaçırma amacı ile birlikte hareket ettiklerinden haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara gelmemiş ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haczin 02.02.2010 tarihinden beri borçlunun faaliyet gösterdiği alanda yapıldığı,dava konusu iş makinesinin 18.07.2008 yılında borçlu adına tescil edildiği,borçlu ve davacı şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu ve 24.06.2011 tarihinde takip konusu borcun ödendiği ve infazen işlemden kaldırıldığından bahisle davanın reddine ve yargılama giderinin davacı 3.kişi alelhine yükletilmesine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. davalı alacaklı vekili tarafından anılan onama kararının hatalı olduğundan bahisle karar düzeltim isteminde bulunmuştur.

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı 3.kişi vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dosyadaki bilgi ve belgelerden takip konusu borcun ödendiği ve böylece dava konusu haciz kalkmış olduğundan, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.