Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/9386 K.2016/3614

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu davalı ... hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığı ve hakkındaki takipleri sonuçsuz bırakmak için, borçlunun ...nden olan alacağını 25.02.2012 tarihinde davalı ...'ne temlik ettiğinden, bu temlike ilişkin tasarrufun iptaline verilmesini istemiştir.

Davalı borçlu ... vekili, müvekkilinin aciz durumunun söz konusu olmadığını, ... inşaat işinin müvekkili şirketin üstlendiğini sonradan davalı ... ile imzalanan sözleşme uyarınca işin tamamı anahtar teslimi ve malzeme ve işçilik dahil üçüncü kişi şirkete devredildiğini, işin tamamı diğer davalı şirket tarafından tamamlanacağından işin karşlığı olan bedelin temlikname ile devredildiğini muvazaanın söz konusu olmadığını haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili de, aynı savunmaları yaparak müvekkkilinin borçlu şirketin mali durumu hakkında bilgi sahibi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, borçlu şirketin borcun doğumundan sonra borcunu ödemeyerek, ...ilçesi ... inşaat işi ile ilgili ihale sonucu üstlendiği yapım işinin ihale bedelinin de üstünde bir tutar ile diğer davalı şirkete devrettiği, bu işlemi alacaklılarına zarar verme kastı ile yaptığının anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne verilmiş hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, borçlu şirket dava dışı idareden ihale ile üstlendiği inşaat işi ile ilgili sözleşmeyi borcun doğumundan sonra 26.03.2012 tarihinde imzalamış ve 30.03.2012 tarihinde yer tesliminin yapıldığı gün hiç işe başlamadan anahtar teslimi tüm işin diğer davalı şirkete devrinin yaşam deneyimlerine uygun olmadığı,