Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/9857 K.2017/344

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; davalı şirket tarafından sigortalı davacıya ait konutun yer kayması nedeniyle zarar görmesi sonucu belediye ekiplerince yıkıldığını, poliçe kapsamında toplam 106,212.00 TL ödeme yapıldığını ancak toplam sigorta bedelinin 164.178,08 TL olduğunu belirterek sigorta şirketinin eksik ödediği 57.960,00 TL'nin ihbar tarihi olan 14/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle davanın zamanaşımına uğradığını ve poliçeden doğan yükümlülüklerinin ödeme ile yerine getirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın muaccel hale gelmiş olduğu tarihten itibaren dava tarihi itibari ile 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle zamanaşımı defi yerinde görülerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı ... şirketi tarafından poliçe kapsamında 01.03.2012 tarihinde 90.917,43 TL ve 26.08.2013 tarihinde 15.294,57 TL olmak üzere toplam 106.212,00 TL ödeme yapıldığını belirterek sigorta şirketinin eksik ödediğini iddia ettiği bakiye 57.960 TL'yi talep etmektedir.

Zamanaşımı dava ve takip hakkını ortadan kaldırdığından süre işlerken alacaklı veya borçlunun bazı işlemleri bu sürenin durmasına ya da kesilmesine neden olabilir. BK 132 ve 133. maddelerinde zamanaşımını durduran ve kesen sebeplere

yer verilmiştir. Bu nedenle mahkemenin, davalı şirketin yukarıda bahsedilen ödemeleri yaptığı anlaşılmakla bu ödemelerin BK 133/1 kapsamında değerlendirmeye tabi tutulmadan alacağın muaccel hale gelmiş olduğu tarihten itibaren dava tarihi itibari ile 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru olmayıp davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.