Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/9945 K.2016/9807

Davacı vekili, müvekkili tarafından... plaka sayılı aracın sileceklerinin tamiri için 01.12.2007 tarihinde davalı şirkete ait ve diğer davalı ...'un işçi olarak çalıştığı... servisine gittiğini, servis işçisi olan davalı ...'in hiçbir güvenlik önlemi almadan aracın tamirine başladığını, tamir esnasında servis çalışanı tarafından aracın çalıştırılması sonucu aracın aniden hareket ettiğini ve aracın önünde bulunan müvekkilini iki araç arasında sıkıştırması sonucu müvekkilinin yaralandığını, henüz iyileşemediğini, iyileşse dahi iş gücü kaybına uğrayacağın belirterek 35.000,00 TL. maddi ve 35.000,00 TL. Manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; arızalı aracın servise alınmadan tamamen işyeri dışında ve araç kabul işlemi servis yetkililerine yaptırılmadan, şirket işçisi olan diğer davalının şirket bilgisi dışında yaptığı arıza kontrolü neticesi meydana geldiğini, kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava dışı ... adlı kişiye aracı servis içine sokması gerektiğini söylediğini, ancak ısrarcı tavrı ile servis dışında park edilmiş araç yanına gittiğini, tüm kusurun dava dışı ...'da olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Davanın kısmen kabulü ile 1.745,25 TL(tedavi gideri ve geçici iş göremezlik zararı olarak) Maddi tazminat ve 3.000,00 TL. Manevi tazminatın olay tarihi olan 01.12.2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.