Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/10094 K.2015/11471

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı C.’in maliki, davalı Ş.’un sürücüsü olduğu, davalı sigorta şirketince sigortalanmış aracın, müvekkiline çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı C. ve Ş.’dan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, 25.01.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 21.619,88 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece verilen, 07.02.2012 gün 2009/8 Esas 2012/40 Karar sayılı önceki hükmün, davalılar C.. C.. ve Ş.. Ç.. vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi’nin 28/05/2013 tarih,2013/5925Esas-2013/10077 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılar C.. C.. ve Ş.. Ç.. aleyhine açılan manevi tazminat talebi yönünden ödeme nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, bozma ilamında maddi tazminat,

temyize konu edilmediğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.