Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/10337 K.2018/5015

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 31.05.2011 tarihinde davalının sürücüsü olduğu aracın müvekkillerinin yaya olarak kaldırımda yürüyen eş/babalarına çarparak vefatına sebep olunduğunu belirterek, eş...için 30.000,00 TL., çocuklar için ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 20.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminat tazminatın olay tarihi olan 31/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.049,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.