Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/10826 K.2018/5241

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının idaresindeki araca çarpmasıyla oluşan kazada ağır biçimde yaralanan davacının maluliyete uğradığını, davacının uğradığı cismani zarar nedeniyle manevi açıdan da zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL. maddi ve 17.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek en ... mevduat faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazaya karışan araç sürücüsünün davalı ... olduğunu, araç maliki olan davalı ... ve diğer davalıya husumet düşmeyeceğini, davaya konu kazada davalı sürücünün kusuru olmadığını, kask takmayan davacının kusurlu olduğunu, istenen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının maddi zararının, yargılamanın devamı sırasında ... şirketi tarafından karşılandığı ve bu talep yönünden dava konusuz kaldığından, maddi tazminat istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalı ...'in araç sürücüsü olmadığı anlaşıldığından, bu davalı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve...'dan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacının cismani zarara uğramasına yol açan kazaya karışan aracın işleteni ve sürücüsü olan davalıların tazminattan sorumluluğuna hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf, davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle 3.000,00 TL. maddi tazminat isteminde bulunmuş; davaya konu kazaya karışan sürücülerin kusur oranları ile davacının kaza nedeniyle oluşan işgöremezlik oranı ve buna ilişkin tazminat miktarının hesaplanmasına ilişkin alınan raporlardan sonra, davacı ile davalı tarafa ait aracın trafik sigortacısı arasında sulh sağlanmış; sulh kapsamında, 16.000,00 TL. maddi tazminat ve 1.920,00 TL. mahkeme vekalet ücreti ile 1.075,00 TL. ... vekalet ücreti olmak üzere toplam 18.995,00 TL. davacı tarafa ödenmiştir.

İhbar olunan ... şirketi tarafından yapılan bu ödeme ile davacının maddi tazminat istemi konusuz kaldığından ve dava tarihi itibariyle davacı taraf dava açmakta haklı olduğundan, davacı taraf lehine 1.500,00 TL. vekalet ücretine hükmedilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 331/1. maddesi gereğince, konusuz kalan maddi tazminat istemi yönünden davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi esasen doğru olmakla birlikte; davalı tarafa ait aracın trafik sigortacısı olan, davanın ihbar edildiği ... şirketi tarafından davacıya ödenen bedelin içinde 1.920,00 TL. mahkeme vekalet ücretinin de bulunduğu; ... şirketinin ödediği bu bedel oranında diğer davalıların da vekalet ücretine ilişkin sorumluluktan kurtulacağı ve davacı lehine belirlenen maddi tazminat miktarına ilişkin vekalet ücretinin tamamının davacıya ödendiği dikkate alınarak,

maddi tazminat yönünden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilişi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.