Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/11261 K.2018/5588

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 13.12.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacılardan Musa ve İpek'in kızları, diğerlerinin kızkardeşleri olan ... 'un ... plakalı araçta yolcu konumunda iken ... plakalı aracın çarpması sonucunda vefat ettiğini, ... plakalı aracın davalı ... şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı olup araç malikinin davalı ..., sürücüsünün davalı ... olduğunu belirterek şimdilik davacılar Musa ve İpek için 100,00'er TL olmak üzere toplam 200,00-TL maddi tazminatın davalılar malik ve sürücüden olay tarihinden sigortacı yönünden temerrüt tarihinden itibaren faizi ile tahsiline,

davacılar Musa ve İpek için 60.000,00TL diğer davalılar için ayrı ayrı 20.000,00-TL olmak üzere toplam 240.000,00-TL manevi tazminatın malik ve sürücüden olay tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 21.010,51 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulüne, davacılardan ... için 7.183,70-TL, ... için 14.026,81-TL, olmak üzere toplam 21.210,51-TL'nin davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden 13.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müşterek ve müteselsil tahsili ile davacılar Musa ve ... 'a ödenmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, davacılar Musa ve İpek için ayrı ayrı 5.000,00'er TL, diğer davalılar Gürbüz, Metin, Emrah, Ramazan, Yağmur, Serkan için ayrı ayrı 1.000,00'er TL'den toplam 16.000,00-TL'nin olay tarihi olan 13.12.2012 tarihinden itibaren davalılar ..., ... 'den müşterek ve müteselsilen alınarak, davacılara ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

TBK'nın 56. maddesi(BK 47. mad) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar, olayın oluş şekli ve kusur durumu ve müteveffanın yaşı dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı belirlenmelidir.

Davacıların desteği olan Ayşe, kaza tarihinde 24 yaşında ve bekar olarak vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, desteğin evleninceye kadar olan dönemde anne ve babasına gelirinin %20'si oranında pay ayıracağı varsayılmış, evli ve çocuksuz olduğu süre zarfında anne ve babasına gelirinden %7,5'ar, bir çocuklu olduğu dönmede %5'er ve iki çocuğu olunda %4'er pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması,

desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği,

Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir.

Bu nedenle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilmek suretiyle, bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir. 4-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin, yargılama giderine ilişkin bulunan temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.