Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/12153 K.2017/10954

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın 23/04/2007 tarihinde davacıların desteği yaya...’a çarpması sonucu davacıların desteğinin hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; 15.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini davacı ... için 7.470,22 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili; mahkemenin davaya bakmakta yetkisiz olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, müteveffanın meydana gelen kazada ağır kusurlu olduğunu ve talep edilen tazminatın zenginleşmeye yönelik olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7.470,22 TL'nin olay tarihi olan 23/04/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine; her bir davacı için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23/04/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereği uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde dava açıldığından, dava konusu alacaklar için zamanaşımının oluşmadığının kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına;