Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/12241 K.2016/5719

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı .... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.05.2016 Salı günü davalı .... tarafından gelen olmadı. Davacılar ..., ... ... ... vek. Av. ... ..... geldi. Davalı ... ve .... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların desteği ....’nün yaya geçidini geçmek istediği sırada davalıların sürücüsü, işleteni ve sigortacısı olan aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek eş ... için 10.000 TL maddi, 75.000 TL manevi tazminat ile müteveffanın çocukları olan diğer davacıların her biri için ayrı ayrı 50.000 TL manevi tazminatın davalı ... şirketinin poliçe kapsamındaki sorumluluğu nispetinde olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.05.2012 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle maddi tazminat talebini davacı ... için 47.392,60 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı .... vekili; kaza nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; olayın meydana gelişinde davalı sürücünün tamamen kusurlu olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ... için 47.394,60 TL maddi, 20.000 TL manevi, diğer davacıların herbiri için de 10.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketinin maddi tazminattan poliçe limiti ile 10.03.2008 tarihinden, diğer davalıların maddi ve manevi tazminattan olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalı ... vekili ile ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan, Dairemizin 25.12.2013 tarihli, 2013/18987 Esas, 2013/18354 Karar sayılı bozma ilamında; “... davacı eş için evlenme şansı nedeniyle indirim yapılması ve davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi” gereklerine değinilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi ve manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile, davacı ... için 40.285,41 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi maddi tazminattan poliçe limiti ile ve 10.03.2008 tarihinden itibaren sorumlu olmak üzere diğer davalılardan kaza tarihinden; davacı ... için 40.000 TL, diğer davacıların her biri için 25.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ....... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava; davacılar murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK.'nun 53. ve 56. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verildiğine göre, reddedilen manevi tazminatlar üzerinden, davalılar ..... ve ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat talep edilmeyen davalı ... şirketini de dahil ederek tüm davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.