KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/12300 E., 2016/3125 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Mahkemesi
- .......Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalının davacıya ait aracın şasi numarasını yazarak dava dışı 3. kişiye ait ........ plakalı araç için poliçe düzenlediğini, bu araçla ilgili tam hasar tespiti yapılıp şahsa ödeme yapıldığını ve aracın pert kabul edildiğini, tüm bu işlemler esnasında davacı aracının şasi numarası kullanıldığından davacıya ait aracın TRAMER kayıtlarında pert araç olarak görüldüğünü, davacının aracını bu sebepten değerinin çok altında satmak zorunda kaldığını, maddi manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 35.000,00 TL. maddi ve 10.000,00 TL. manevi tazminatın davacı aracına pert kaydı verildiği tarihten işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini, kayıtlardaki hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının davasını TRAMER şirketine yöneltmesi gerektiğinden davanın husumetten reddinin gerektiğini, sigorta hukukundan doğan davanın 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, davacı iddiasında geçen 3. kişiye ait aracı 14.03.2007-2008 vadeli kasko poliçesi ile sigortaladıklarını, aracın tam hasara uğraması nedeniyle perte ayırıp sigortalılarına toplam 41.380,00 TL. ödediklerini, davacının davadan önce şirketlerine başvurmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL'nin 01.01.2013'ten işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline; manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/12300, K. 2016/3125, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama