Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/12443 K.2018/6923

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili, davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının idaresindeki araca arkadan çarpmasıyla oluşan kazada yaralanan davacının 3 ay boyunca çalışamayıp kazanç kaybına ve ayrıca efor kaybına uğradığını, tedavi kapsamında yol-yemek vs. gideri yapmak zorunda kaldığını, çocuklarını okula kendisi götüremediği için servis ücreti ödediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. maddi ve 20.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili, davaya konu kazada sürücülerinin kusuru bulunmadığını, davacının mahrum kaldığını iddia ettiği şirket huzur hakkı bedelinin asgari ücretle başka bir işyerinde çalıştığı gözetildiğinde hayatın olağan akışına uygun olmadığını, çocukların servis ücreti yönünden illiyet bağı bulunmadığını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 1.748,11 TL. maddi ve 6.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ...'ün maddi tazminata ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde; 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davalılar aleyhine hükmolunan maddi tazminatın 1.748,11 TL. olduğu görülmektedir. Karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, hüküm altına alınan maddi tazminat kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ...'ün bu yöne ilişkin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... San. Tic.

A.Ş. vekili ve davalı ...'ün diğer temyiz itirazları ile davacı vekilinin temyiz talebi bakımından ise; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporundaki kusur tespitinin benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davacının, kaza nedeniyle elde edemediğini iddia ettiği huzur hakkı bedeline ilişkin mahkeme değerlendirmesi ve kabulünün yerinde görülmüş olmasına;

davacı için manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ...'ün diğer temyiz itirazları ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.