Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/12900 K.2018/7083

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’ın davalı ... şirketine trafik sigortalı araç ile müvekkili yaya ...’ya çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6100 sayılı Yasa'nın 107.maddesi hükmünce belirlenecek maddi tazminat tutarının şimdilik 2.000,00 TL olmak üzere işleten/sürücü yönünden olay tarihinden ve sigorta şirketi yönünden temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini, ayrıca 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işleten/sürücüden tahsilini istemiş, ıslah dilekçesiyle maddi talebini 12.311,68 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili ile davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanıın maddi tazminat yönünden kabulü ile 12.311,68TL maddi tazminatın tüm davalılardan, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’dan olay tarihi olan 12/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maluliyet oranının hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesindeki (eski BK 47) özel haller dikkate alınarak hak ve

nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı ...'nun, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan 23.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak ve TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak seçenekli hesap yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplama seçeneğinin benimsendiği görülmektedir. Yargıtay ...'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporundaki TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan seçenek, hükme esas almaya elverişli bir seçenek değildir.

Bu durumda mahkemece; 23.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporundaki davacı ...'nun, muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre davacının talep edebileceği tazminat miktarının hesaplandığı seçenekle belirlenen toplam 10.285,03 TL esas alınarak karar verilmesi gerekirken,yanlış değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.