Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/13569 K.2015/14073

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacıların müşterek çocuğu yaya ..'a, davalının trafik sigorta şirketi bulunduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılar anne ve baba için ayrı ayrı 2.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatını 26.07.2011 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili, 07.06.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacılardan .. için 20.170,00 TL'ye, ..için 33.225,00 TL'ye yükseltmiş ve dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 17.286,53 TL, ... için 30.341,53 TL olmak üzere toplam 47.628,06 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, faize ilişkin fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, davacıların müşterek çocuğuna çarpan aracın trafik sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ..vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı taraf, trafik kazası sonucu müşterek çocukları ..'in öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve davacılar anne ve baba için tazminat hesaplaması yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir.

Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et–Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacıların ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmediği gibi destek yaşasa idi ilk çocuğu olduktan sonraki davacı anne ve babanın payının %10 ar ve davacı baba öldükten sonra davacı annenin payının %15 olacağı şeklinde yüksek bir oranda destek olacağının kabulü de

doğru görülmemiştir.