Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/13681 K.2015/11550

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya “... sigorta poliçesi” ile sigortalı konutun davalının sorumluluğunda bulunan sokaktaki lögarın tıkanarak pis suların geri tepmesi sonucu hasar gördüğünü sigortalıya müvekkil şirket tarafından alınan ekspertiz raporu doğrultusunda 24.09.2014 tarihinde 5.558,60 TL ödeme yapıldığını, rögarın bakımını ve onarımını gereği gibi yapmayan ASKİ'nin zarardan sorumlu olduğunu, rücu haklarının doğduğunu belirterek davacı müvekkilin sigortalısına ödemiş olduğu 5.558,60 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kamu hizmetinin hukuka uygun yütütülmediği iddiasına dayalı olarak açıldığı, olayda hizmet kusuru bulunup bulunmadığı, davalı idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığı hususlarının araştırlması gerektiği, bu araştırmanın idare hukuku ilkelerine göre yapılması gerektiği, davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ankara su tesisatının belediyeye devri ve işletilmesi hakkındaki 5363 sayılı Yasanın 1. maddesine göre Ankara Belediyesine bağlı olmak üzere "Ankara Sular İdaresi" adı altında tüzel kişiliğe haiz ve özel hukuk hükümlerine tabi bir idare kurulmuştur. O halde gerek anılan madde ve gerekse aynı yasanın ikinci ve onu izleyen maddeleri hükümlerince davalı Ankara Sular İdaresi Özel Hukuk Hükümlerine göre yöneltilen tüzel kişiliğe haiz bir kuruluştur.

Davalı idarenin gördüğü hizmet bir kamu hizmeti ise de, faaliyetlerine özel hukuk kuralları adı altında yapmakta olması itibariyle TTK.nun 18/1 maddesi anlamında tacir sayılir. Öyle ise faaliyetlerinde özel hukuk hükümlerine tabi kılınan kamu kuruluşlarının kişilerle olan ilişkilerinden doğan dava ve uyuşmazlıklar adli yargının gorevi alanına qirer. Bu nedenle davanın adli yargıda bakılarak işin esasına girilip tarafların delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.