Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/14358 K.2016/3160

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemi tarafından verilen 24/04/2015 gün, 2014/8073.2 Esas, 2015/3353 Karar sayılı karar ve itiraz hakem heyetinin 23/06/2015 tarih ve 2014/İ.653 Esas, 2015/İHK-701 Karar sayılı kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuru sahibi 30/10/2014 tarihli sigorta tahkim komisyonuna başvurusunda özetle; 22/08/2013 tarihinde karıştığı trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen ve davalı trafik sigortacısı şirket tarafından reddedilen değer kaybı bedeli 8.999,00 TL'nin temerrüt tarihi 09.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile ödenmesini talep etmektedir.

Davalı vekili; öncelikle derdestlik nedeniyle davanın reddini, talebin fahiş olduğunu ve araçta değer kaybı olmadığını, poliçe teminatında da olmadığını belirterek talebin reddini talep etmiştir.

Sigorta tahkim komisyonunca, talebin kabulü ile 8.999,00 TL'nin kabulüne karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından 23/06/2015 tarihinde komisyon nezdinde itiraz edilmiştir, itirazen de talebin miktar itibariyle kesin olmak üzere reddine karar verilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 6456 sayılı Kanunla değiştirilen 30. maddesinin 12. fıkrasında Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesin olduğu, Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebileceği, Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebileceği belirtilmiştir.

Temyize konu itirazen verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, miktar itibariyle taraflar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.