Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/14386 K.2018/8456

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili,davalı ...'ın yönetimindeki ticari araçla 06/06/2009 günü, yaya geçitinden kontrollü olarak geçtiği sırada davacıya çarptığını, çarpma sonucu davacının vücudunda kırıklar ve yaralanma meydana geldiğini belirterek, tedavi, ulaşım ve bakıcı harcamaları olarak şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında yol ve ulaşım giderleri yönünden talebini atiye bıraktığını belirterek diğer maddi tazminat talepleri yönünden talebini 5.204,56 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ..., kazada kusurun kendisinde olmadığını, davacının bir anda yola atladığını, istenen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi ve dahili davalı SGK vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yol ve ulaşım giderleri talebi atiye bırakıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacının tedavi giderleri talebinin kabulüne, (Davalı SGK ve sigorta şirketi yönünden kısmen kabulüne) 3.950,80 TL tedavi giderinin (davalı SGK'nın bu miktarın 1.565,40 TL'sinden, davalı ... şirketinin ise 2.385,40 TL'sinden sorumlu olmak üzere) olay tarihinden yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

(davalı ... şirketinin poliçe teminatı ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına) davacının geçiçi iş göremezlik tazminatı talebinin kabülüne, 1.253,75 TL'nin SGK dışındaki diğer davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (davalı ... şirketinin poliçe teminatı ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına) davalılar ... ve ... hakkında açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 7.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup dahili davalı SGK aleyhine hükmedilen 1.565,40 TL tedavi giderine yönelik maddi tazminat yönünden karar kesin niteliktedir.Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden dahili davalı SGK vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 05/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda;dosya içindeki üç adet belgeye göre davacı Nesibe Dinçol'un 4.648,00 TL tedavi gideri olduğu, adli tıp uzmanı bilirkişiden alınan 17/05/2015 tarihli bilirkişi raporunda ise; davacının SUT kapsamında kalan sağlık harcamalarının 1.565,40 TL olduğu belirtilmiştir. Dosya kapsamından, bilirkişi raporları ile saptanan tedavi giderlerinin belgeli giderlere ilişkin olduğu anlaşılmış,yol ve ulaşım giderleri yönünden ise dava takipsiz bırakılmıştır.

Mahkemece 4.648,00 TL belgeli tedavi giderinden davalının kusur oranına tekabül eden kısmının 3.950,80 TL olduğu, davalı SGK'nın bu miktarın SUT kapsamında kalan 1.565,40 TL'sinden, davalı ... şirketinin bakiye 2.385,40 TL'sinden ve hükmü temyiz eden davalı ...'ın ise (diğer davalılarla müştereken ve müteselsilen olmak üzere) 3.950,80 TL tedavi giderinin tamamından sorumlu olduğuna karar verilmiştir.Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Yargılama sırasında 25.02.2011 tarihinde 6111 sayılı ""Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun" yürürlüğe girmiştir.

Bu kanunun 59. maddesi ve geçici 1. maddesi ile, trafik kazası sebebi ile kazazedelerin sağlık hizmet bedellerinin, sosyal güvenceleri olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı ve yine bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin de Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Buna göre; 6111 Sayılı Kanun gereği Kanunun yayımlandığı tarihten önce ve sonra meydana gelen tüm trafik kazaları nedeni sunulan belgeli sağlık hizmet bedelleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacaktır. Bu nedenle davacının dava konusu tedavi giderlerinden belgeli/faturalı sağlık giderlerinin tümünden Sosyal Güvenlik Kurumu, (belgesiz/paramedikal giderlerden ise aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı) sorumludur.

Sosyal Güvenlik Kurumunun tedavi giderlerinden Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) kapsamındaki sorumluluğuna ilişkin hüküm Danıştay 10. Dairesinin 05.10.2010 tarih, ... Esas, 2010/7354 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, eldeki davadaki belgeli tedavi giderleri yönünden sorumluluk Sosyal Güvenlik Kurumu'na aittir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi raporu ile saptanan belgeli tedavi giderlerinin tamamından 2918 sayılı Yasanın 98.maddesi kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-TBK'nın 56. maddesi(BK 47. mad) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olay tarihi,olayın ağırlığı gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.