Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/14543 K.2016/3291

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, aracıyla seyir halinde iken davalıya ait tırın kendi aracına çarparak sürüklediğini,........ Sulh Hukuk Mahkemesinde hasar tespiti yapıldığını, arabanın gördüğü hasarın elden geldiğince giderileceğini, ancak kazanın kendisinde zahmete ve emeğe neden olduğunu ve araçta değer düşüklüğü oluştuğunu belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, kendisinin hiç bir şekilde davacının aracına çarpmadığını, kendi aracının tır değil kamyon olduğunun kayıtlarda da mevcut olduğunu, davacının bahsettiği aracın ise TIR olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1.500,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.893,60 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup kabulüne karar verilen 1.500,00 TL maddi tazminat ve 1.000 TL manevi tazminat yönünden karar kesin

niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.