Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/14654 K.2018/7666

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 29.08.2011 günü davalı ... şirketi tarafından ... ... poliçesi ile sigortalı aracın davacının sürücüsü olduğu araca çarpması şeklinde gerçekleşen kaza sonucu davacının yaralanması sebebiyle uğradığı sürekli ve geçici iş göremezliğe dayalı maddi zararları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00.-TL maddi tazminatın ihbar tarihinden itibaren 8 iş günü bitimi tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 24/04/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 95.253,25.-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davalının sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, 92.883,15 TL tutarında tazminat bedelinin 12.11.2012 tarihinde davacıya ödendiğini, ... tarafından rücuya tabi herhangi bir ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılarak hatır taşıması ve müterafik kusur durumunda tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 95.253,25 TL'nin 12/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince temerrüt tarihinden itibaren avans faizi istenilmiş, mahkemece ödeme tarihinden itibaren avans faize hükmedilmiştir.

Davalıya ... poliçesi ile sigortalı araç emniyet müdürlüğüne ait resmi plakalı bir araçtır. O halde, temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.