Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/15794 K.2015/14146

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası ve eşi olan...'in kullandığı bisiklete, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu...'in vefat ettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek davacı ... için 60.000 TL diğer davacılar için ayrı ayrı 20.000 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı ... için 50.000, davacı ... için 30.000, davacı ... için 20.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın oluşumunda müvekkilinin kusursuz olduğunu, ayrıca davacılara 5.500 TL yardımda bulunduklarını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, kazada müteveffanın asli kusurlu olup, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... (...) Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucuna göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 49.013,90 TL, davacı ... için 4.629,67 TL, davacı ... için 13.775,11 TL tazminatın -davalı ... şirketi dava tarihinden, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren-işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000 TL, davacı ... için 5.000 TL, davacı ... için 2.000 TL olmak üzere toplam 17.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 56. Maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 08.01.2015 tarihli raporda davacı eşin yeniden evlenme ihtimali değerlendirilirken, rapor tarihindeki yaşı baz alınmış, bu da evlenme ihtimalinin daha düşük çıkmasına sebep olmuştur. Oysa tüm verilerde olduğu gibi, evlenme ihtimalinin tespitinde de kaza tarihindeki davacı yaşı dikkate alınmalıdır. O halde, mahkemece son rapor tarihi olan 08.01.2015 tarihi itibariyle (yeni bir hesap yapılmaksızın) sadece bu hususta bilirkişiden ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı tespitleri içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

3-Mahkemece Yargıtay bozması öncesi verilen 19.04.2011 tarihli kararda, davacı ... için 42.936,43 TL, davacı ... için 4.274,90 TL, davacı ... için 11.025,94 TL maddi tazminata hükmedilmiş, anılan karar davacılar vekilince temyiz edilmemiş, karar temyiz eden davalı ...Ş. yararına bozulmuş, sonraki verilen 27.04.2015 tarihli kararda ise davacı ... için 49.013,90 TL, davacı ... için 4.629,67 TL, davacı ... için 13.775,11 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. 19.04.2011

tarihli kararda hükmedilen maddi tazminat miktarları davacı tarafça temyiz edilmemekle bu hususta davalı yararına usuli müktesep hak oluşacağı gözetilmeden, 27.04.2015 tarihli kararda daha yüksek miktarlarda tazminata hükmedilmesi de doğru değildir.