KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/158 E., 2016/5089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- ......Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ....... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacılar vekili, müvekkillerinden ....'nın eşi,... ve ......'in oğulları müteveffa ...'in sevk ve idaresindeki davalı ... şirketi tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan ......plaka nolu aracın ......- ..... yolunda seyir halinde iken karşıdan gelen başka bir araç ile çarpıştığını, kazada sürücü ...'in vefat ettiğini, olay ile ilgili ......
Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sırasında alınan kusur raporuna göre davalı şirketten sigortalı aracın tam kusurlu bulunduğunu, müvekkilinin eşi ...'in vefat etmeden önce .....
Kaymakamlığında 3.000,00 TL maaş ile memur olarak çalıştığını, müvekkillerinin müteveffanın ölümünden ötürü desteğini kaybettiklerini, maddi zarara uğradıklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili .... için 5.000,00 TL, anne ... için 2.500,00 TL, baba .... için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL destekten yoksun maddi tazminatının davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesini talep etmiş, ıslahla talebini yükseltmiştir.
Davalı ... şirketi vekili, davanın açılmasında müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı ... için 131.000,00 TL, davacı ...
için 10.815,00 TL, davacı ... için 8.185,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/158, K. 2016/5089, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama