KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/16043 E., 2016/3158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; davalı ... şirketi tarafından kasko sigortası yapılan aracın yapmış olduğu trafik kazasında hasarlandığını, hasar ödemesi yapılması için davalı şirkete başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını, .... Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/106 D.İş. ve 2013/104 sayılı dosyasında 170.000,00-TL hasar tespitinin yapıldığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00-TL hasar bedelinin alacağın muaccel olduğu tarihden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili 31/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davayı 75.750-TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; öncelikle rehinli alacaklının açık muvafakatinin alınmasının gerektiğini, sigortalı davacının poliçede geçen "kullanım şekli klozu"na aykırı olarak Rent A Car işi ile uğraştığının tespit edildiğini, bunun dahi klozun uygulanması için yeterli olduğunu, söz konusu poliçe için özel şartlar gereği alınan prim ile alınması gereken prim arasındaki oran hasar tazminatına uygulanılarak davacıya 5.756,87 TL ödeme teklifinde bulunulduğunu ancak teklifin kabul edilmediğini, davacının gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, talep edilen bedelin fahiş ve dayanaksız olduğunu,
araç üzerinde yapılan incelemede 69.193,17 TL ile hasarın giderilebileceğini, aracın pert edilmesine gerek olmadığını, pert olması halinde aracın hasar anındaki sigorta bedelinin ödenmesi gerektiğini, aracın üzerinde hacizler olması nedeniyle sovtaj bedelinin hasar anındaki sigorta bedelinden tenzil edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/16043, K. 2016/3158, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama