Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/16420 K.2016/3200

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait yabancı plakalı araca davalıların sürücüsü ve hisseli malikleri olduğu aracın alkollü ve kusurlu olarak çarpması sonucu araç içindekilerinin yaralandığını, davalı araç sürücüsünün müvekkili ve eşine karşı taksirle yaralamadan ceza aldığını, kaza nedeniyle manevi çöküntüye uğradığını, araçta 35.000 TL hasar meydana geldiğini, bunun 17.500 TL'sinin davalı aracın dava dışı sigorta şirketi tarafından karşılandığını, 6.000 TL değer kaybı olduğunu, 6 gün ücretsiz izin alan müvekkilinin 623,28 Euro (1.500 TL) zarara uğradığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davasının reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...'in davaya konu olay sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı dosya içerisinde yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/422 Esas, 2011/140 sayılı ilamında belirlenen maddi vakıa ve ceza dosyasındaki adli raporu ile sabittir. Davacı ...'in dava dilekçesinde araç içindekilerinin yaralanmalarından, ceza dosyasından, ölümden döndüklerinden bahsetmesi ve dava konusu olay nedeniyle yaralanması karşısında hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin reddi doğru görülmemiş, hakkaniyete uygun manevi tazminata verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.