Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/16945 K.2018/9312

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların desteği ... geçirdiği kaza sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 250,00 TL olmak üzere toplam 750,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının haksız fiil tarihi olan 05/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte 3. kişi konumunda müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.04.2015 tarihli dilekçesi ile talebini yükseltmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ... için 190.538,84 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmış ise de; kaza tarihi itibariyle geçerli olan sigorta poliçesi teminat limitinin kişi başı 150.000,00 TL olduğu dikkate alınarak,

150.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, kaza tarihi itibariyle geçerli olan kaza başına 750.000,00 TL sigorta poliçesi teminat limiti ile sınırlı olmak üzere, davalının temerrüde düştüğü 11.07.2012 tarihinden itibaren, davacı ... için 4.323,62 TL destekten yoksun kalma tazminatının, kaza tarihi itibariyle geçerli olan kaza başına 750.000,00 TL sigorta poliçesi teminat limiti ile sınırlı olmak üzere, davalının temerrüde düştüğü 11.07.2012 tarihinden itibaren, davacı ... için 4.323,62 TL destekten yoksun kalma tazminatının,

kaza tarihi itibariyle geçerli olan kaza başına 750.000,00 TL sigorta poliçesi teminat limiti ile sınırlı olmak üzere, davalının temerrüde düştüğü 11.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava niteliği itibariyle trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder.” şeklinde ifade edilmiştir.

2918 sayılı KTK'nun 96. maddesinde "zarar görenlerin tazminat alacakları, sigorta sözleşmesinde öngörülen sigorta tutarından fazla ise zarar görenlerin tazminat taleplerinin, sigorta tutarının tazminat alacakları toplamına olan oranına göre indirime tabi tutulması gerektiği" hükme bağlanmıştır.

Davalı ... kazaya karışan aracın ZMMS olmadığı için yasa ve yönetmelik uyarınca davalı durumundadır. Güvence Hesabının sorumluluğu ZMSS'nın kaza sırasında belirlenmiş limitleriyle sınırlıdır.

Somut olayda; davacılar Kaza tarihinde yürürlükte bulunan zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limiti tarifesine göre kaza tarihi itibariyle ölüm/sakatlanma halinde kişi başı limit 150.000,00 TL, poliçede ölüm/sakatlanma halinde kaza başı limit 750.000,00 TL olup, kazada muris ... vefat etmiştir. Vefat eden kişi bakımından limit 150.000,00 TL olup davalı, destek Ali yakınları bakımından 150.000,00 TL limit ile sorumludur.

Mahkemece bu limit ölenin her bir yakını için ayrı ayrı 150.000,00 TL olarak kabul edilmiş sorumluluk poliçe limitleri aşılarak destek Ali yakınları bakımından toplam 158.647,24 TL'ye hükmedilmiştir.

Bu durumda mahkemece; artan zarar bakımından KTK'nın 96. maddesi hükümleri tartışılarak poliçe hükümlerine göre kişi başı limit ve kaza başı limit aşılmadan hak sahipleri yönünden oranlama (garame) yapılarak karar verilmesi gerekirken KTK'nın 96. maddesi göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.