Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/17102 K.2016/3539

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacı vekili; davalı aracının zorunlu trafik sigortacısı olduklarını, kaza tarihinde aracın ehliyetsiz sürücü sevk ve idaresindeyken kavşakta geçiş önceliği kuralına uymayarak kaza yaptığını, kaza nedeniyle karşı araçta oluşan hasar bedelinin eksper tarafından 6.222,00 TL. olarak saptandığını, bu bedelden davalı sürücüsünün 6/8 kusur oranına denk gelen 4.966,00 TL'yi 02.08.2012'de karşı araç malikine ödediklerini, ehliyetsiz sevk nedeniyle rücu hakları doğduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.966,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili; asıl davaya konu kazada davalı aracının bir başka araca daha hasar verdiğini, bu araç malikine de davalının 6/8 kusuruna denk gelen 575,25 TL. hasar bedelini 21.11.2012'de ödediklerini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bu bedelin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kazadaki kusur oranını ve zarar miktarını kabul etmediklerini, mahallinde keşif yapılıp kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davanın kısmen kabulü ile 4.712,61 TL'nin ödeme tarihi 14.08.2012'den işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline; birleşen davanın kısmen kabulü ile 566,00 TL'nin ödeme tarihi 21.11.2012'den işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava ve birleşen dava, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi gereği, davalı sigortalıya ait aracın 3. kişilere ait araçlara verdiği hasar bedelini ödeyen sigortacı tarafından açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Davalı vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davalı aleyhine 566,00 TL. maddi tazminata hükmedilmiş olup; karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak konusunda uzman bilirkişi raporu ile belirlenen kusur oranlarının hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.