Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/17259 K.2018/9329

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, işgöremez hale gelen davacının tedavisinin hala devam ettiğini, davalı sürücünün kazada asli kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 2.585,00 TL. maddi ve 60.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 22.01.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 26.585,65 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, davacının zararı ve kusuru ispat etmesi gerektiğini, kaza tarihinden faiz isteminin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, davaya konu kazada davalı sürücünün kusuru olmadığını, alkollü olan davacının kazaya sebep olduğunu, davacının tüm hastane masraflarını davalıların karşıladığını, ayrıca nakit ve

havale yoluyla davacıya ödemeler yapıldığını, istenen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 14.102,73 TL. maddi tazminatın, davalı ... şirketi yönünden dava ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; davacı için 36.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacının işgöremezlik tazminatı ile tedavi ve yol giderlerini davaya konu ettiği, hükme esas alınan hesap raporunda sadece işgöremezlik tazminatı yönünden hesaplama yapıldığı, davalı yanın davacı tarafa ödediğini iddia ettiği 6.321,00 TL'lik bedelin hastane tedavi masrafları için ödendiğinin davacı yanın kabulünde olduğu, bu bedelin işgöremezlik zararı için ödendiğine dair davalı yanca herhangi bir delil sunulmadığı,

hükmedilen maddi tazminat içinde tedavi gideri bedeli bulunmadığı hususları dikkate alındığında 6.321,00 TL'lik bedelin tazminattan düşülmeyişinde bir usulsüzlük bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.585,00 TL. maddi tazminat isteminde bulunmuş; daha sonra verdiği ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 26.585,65 TL'ye yükselterek bu bedele ilişkin harcı da yatırmıştır. Mahkeme tarafından, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen avukatlık ücret tarifesine göre davada vekille temsil edilen davalılar ... ve ... yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Davada vekille temsil edilen davalılar yararına, reddolunan maddi tazminat miktarı

üzerinden hesaplanacak vekalet ücretinin hüküm altına alınmayışı doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.