Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/17365 K.2018/4649

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı idare tarafından dava dışı borçlunun vergi borcu nedeniyle gönderilen 02.04.2013 tarihli haciz ihbarnamesinin 12.04.2013 tarihinde tebliğ edildiğini ve süresinde itiraz edildiğini, buna rağmen 15.05.2013 tarihli ödeme emri düzenlenerek müvekkiline gönderildiğini belirterek, borçlu olmadıklarının tespiti ile ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, vergi mahkemesine dava açıldığından hukuki yararın bulunmadığını, davacının 12.04.2013 tarihinde tebellüğ ettiği haciz bildirgesine 19.04.2013 tarihinde itirazda bulunduğu, dolayısıyla menfi tespit davası açma hakkı bulunmadığını, ayrıca vergi dairesince davaya konu haciz bildirgesi ve ödeme emrinin iptal edilmesi nedeniyle vergi mahkemesi tarafından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davacının daha önce itiraz etmiş olmasına rağmen hakkında haciz bildirisinin düzenlenmiş olması nedeniyle dava açmakta hukuki yararı bulunduğu, ödeme emri ve haciz bildirisinin sonradan iptal edilmesi ile dava konusuz kalmış ise de davalının dava açılmasına sebebiyet vermesi nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu olması gerektiğine kanaati ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6183 sayılı Yasanın 79/III. maddesi gereğince haciz bildirisine yedi günlük süresi içerisinde itiraz etmesine karşın, davacı hakkında ödeme emri düzenlenlenmesi nedeniyle aynı yasanın 79/IV. maddesi uyarınca 1 yıllık süresi içerisinde açmış olduğu menfi tespit davasında, vergi dairesince davaya konu haciz bildirgesi ve ödeme emrinin iptal edilmesi nedeni ile davanın konusuz kalmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6183 sayılı Yasanın 79/III. maddesi uyarınca alacaklı kamu idaresi tarafından kendisine haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü kişi, aynı bentte gösterilen nedenlere dayanak haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil dairesine yazılı olarak itiraz edebilir.

Aynı maddenin IV. bendine göre de herhangi bir nedenle itiraz süresinin geçirilmesi halinde üçüncü şahıs, haciz bildirisinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde genel mahkemelerde menfi tespit davası açma hakkına sahiptir.

Somut uyuşmazlıkta da davacı üçüncü kişiye, alacaklı Vergi Dairesi tarafından gönderilen haciz bildirisi 12.04.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve davacı üçüncü kişi Yasada öngörülen yedi günlük süre içerisinde 19.04.2013 tarihinde haciz bildirisine karşı itirazlarını bildirmiş, buna rağmen davalı ... tarafından ödeme emri düzenlenerek davacı üçüncü kişiye 24.05.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve daha sonra eldeki menfi tespit davasını açmıştır.

Şu halde davacı, Yasanın öngördüğü sürede haciz bildirisine itiraz ettiğinden, davanın açılmasına kendisi sebep olmamıştır. Yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmesine karşın hakkında ödeme emri düzenlenmesi ve bu davayı açmak zorunda kalması nedeniyle de davalı ...

Müdürlüğü aleyhine 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı yasanın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalarda vekalet ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü gereğince davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.

Ne var ki, anılan hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.